Historia
- 1975 – 1885 Powstanie zespołu i pierwsze 10lecie działalności
- 1986 – 1996 Rozwój „Małego Kębłowa”
- 1997 – 2005 Międzynarodowe wojaże Zespołu Pieśni i Tańca „Kębłowo”
- 2005 – 2008 Zdobywanie zaszczytów na polskim gruncie
1986 – 1996 Rozwój „Małego Kębłowa”
W roku 1986 Zespół Pieśni i Tańca „Kębłowo” dał 19 koncertów. Grupę dziecięcą „Małe Kębłowo” przejęła wychowanka zespołu, obecna kierownik zespołu i dyrektor Domu Kultury w Kębłowie Sylwia Kotlarska. Najważniejszym wydarzeniem 1987 roku był wyjazd dorosłej grupy do Jugosławii w dniach 29. 06 - 11.07. „(…) Prawie trzy miesiące załatwialiśmy paszporty i inne formalności związane z wyjazdem. W końcu wszystko zapięte na ostatni guzik możemy jechać. Zostaliśmy zaproszeni przez Zespół Folklorystyczny „Dule Milosavljevic” z Čačaka. (…) Z Čačaku nocnym pociągiem pojechaliśmy szczytami gór nad Adriatyk. Cóż to była za podróż...” (Kronika Domu Kultury w Kębłowie, H. Dąbrowski (red.). We wrześniu z kolei ZPiT „Kębłowo” gościł zespół z Čačaka w ośrodku wypoczynkowym w Kuźnicy. Jugosłowianie dają występy w Kębłowie, Wolsztynie, Zbąszyniu i Zielonej Górze. Rok 1988 to kolejne 21 koncertów na koncie zespołu i kolejne odwiedziny przyjaciół z Jugosławii. Zespół ponownie bierze udział w Dożynkach Wojewódzkich w Jasieniu. „(…) Pomimo upału i zmęczenia tempem koncertu jesteśmy uśmiechnięci i zadowoleni. Oglądało nas ponad 5000 widzów” (Kronika Domu Kultury w Kębłowie, H. Dąbrowski (red.). Kolejny wyjazd do Jugosławii Zespołu Pieśni i Tańca „Kębłowo” przypadł na 28.06 do 12.07. 1989 rok. Dzięki tej współpracy członkowie zespołu mieli okazję poznać kulturę i tradycję wielu bałkańskich narodów. Kębłowiacy poznali tańce serbskie, macedońskie, bośniackie i słoweńskie. Jugosłowianie uczyli się polskich narodowych tańców. Wymiany te miały również aspekt turystyczny. Członkowie ZPiT „Kębłowo” zwiedzili Jugosławię oraz częściowo Austrię i Węgry.
Rok 1990 to jubileusz 15-lecia. Zespół ma na koncie 222 koncerty, w tym 8 zagranicznych (6 w NRD i 2 w Jugosławii). Jest to również trudny okres próby dla zespołu. Na początku lat 90-tych zespół traci członków. Tancerze zmieniają stan cywilny, część przeprowadza się do innych miejscowości, chórzyści wycofują się z racji wieku. W tym trudniejszym okresie członkowie zespołu spróbowali swoich sił w teatrze. Z inicjatywy Henryka Dąbrowskiego przygotowano przedstawienie „Betlejem polskie” według Lucjana Rydla. „Scenografię i wiele kostiumów wykonał H. Dąbrowski przy pomocy członków zespołu. Amatorscy aktorzy nieźle radzili sobie z wymagającym materiałem sztuki Rydla. Kolędy, które są ważnym elementem tej śpiewogry, wykonywali dobrze, choć może zbyt cicho. Nie gra aktorska była tu wszakże najważniejsza, nie ostateczny efekt, ale zetkniecie się z teatrem, wspólne twórcze spotkania, praca pięćdziesięcioosobowej grupy ludzi ze wsi nad przygotowaniem spektaklu” (Adam Żuczkowski, "Betlejem" z Kębłowa, Głos Wolsztyński nr 2 z 18.02. 1992.).
W tym czasie sukcesy odnosi „Małe Kębłowo”. Występują na terenie całego województwa. Mają na swym koncie 80 koncertów, występują na terenie całej gminy, bywają też koncerty o zasięgu wojewódzkim. Oczywiście kontynuowana jest tradycja rozwoju krajoznawstwa oraz rekreacji. W 1992 roku najmłodsi zwiedzają Kotlinę Jeleniogórską, w następnym roku wiele członków zespołu miało okazję po raz pierwszy korzystać z basenu krytego w Lesznie. Wyjazd do Zakopanego był dla „Małego Kębłowa” najdalszą wtenczas podróżą, która odbyła się 17 - 21.06. 1994 roku. „18 czerwiec 1994. Od rana wybieramy się w góry. Mamy zwiedzić Morskie Oko - serce Tatr. Wieczorem będziemy zwiedzali miasto Zakopane. Mamy też pojechać na Gubałówkę, skąd jest najpiękniejszy widok na Tatry. Wyprawa do Morskiego Oka kosztowała nas sporo wysiłku” (Kronika Domu Kultury w Kębłowie, H. Dąbrowski (red.). W 1996 roku „Małe Kębłowo” spędza 4 dni w stolicy Polski, gdzie mają okazję zobaczyć Zamek Królewski, Grób Nieznanego Żołnierza, Pałac Kultury i Nauki oraz wiele innych obiektów.