Historia
- 1975 – 1985 Powstanie zespołu i pierwsze 10lecie działalności
- 1986 – 1996 Rozwój „Małego Kębłowa”
- 1997 – 2005 Międzynarodowe wojaże Zespołu Pieśni i Tańca „Kębłowo”
- 2005 – 2008 Zdobywanie zaszczytów na polskim gruncie
2005 – 2008 Zdobywanie zaszczytów na polskim gruncie

Na początku 2005 roku odbył się wyjątkowy koncert Zespołu Pieśni i Tańca „Kębłowo” w sali sportowej „Świtezianka” w Wolsztynie. Mieszkańcy gminy mieli wtedy po raz pierwszy okazję obejrzeć zespół w pełnej krasie. Wystąpiły wszystkie grupy wiekowe zespołu: w tańcach regionalnych wystąpiła średnia grupa, tańce łowickie przedstawiła grupa najmłodsza, a najstarsza grupa wykonała suitę lubelską oraz tańce narodowe. 24. maja 2005 zespół wystąpił w auli Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu na zakończenie ogólnopolskiej sesji popularno - naukowej „U źródeł dziedzictwa narodowego”. Było to wielkie wyróżnienie dla zespołu. W lipcu ZPiT „Kębłowo” po raz pierwszy bierze udział w Międzynarodowych Spotkaniach Folklorystycznych w Jarocinie, gdzie ma okazję zaprezentować się przed zespołami z różnych regionów świata. W sierpniu zespół gościł zespół folklorystyczny „Aunis et Saintonge” z Francji. „(…) Jak każdy dzień wizyty zespołu folklorystycznego w Polsce i ten dzień był pełen wrażeń. Najciekawsze było spotkanie na Skansenie w Wolsztynie, gdzie obchodziliśmy imieniny dwojga przyjaciół z francuskiego zespołu” (Kronika Domu Kultury w Kębłowie, H. Dąbrowski (red.). Oba zespoły dały wspólny koncert na festynie w Kębłowie organizowanym już tradycyjnie od kilku lat przez Dom Kultury i ZPiT „Kębłowo”.

Jesień 2005 roku zapadnie w pamięci członków jako bardzo szczególny, ponieważ udział w Wojewódzko – Archidiecezjalnych Dożynkach Wielkopolskich, które odbyły się w Wolsztynie otworzył zespołowi drogę do udziału w Dożynkach Prezydenckich w Spale. „Do Spały pojedzie najstarsza grupa: 10 chłopców i 10 dziewcząt. Do ostatniej chwili nie wiedzą, jaką rolę powierzy im reżyser dożynek. (…)Największy problem mają natomiast tancerze, którzy dwa kilometry poniosą 200 kilogramowy wieniec dożynkowy województwa wielkopolskiego” (D. Kuleszczyńska, Zespół z wieńcem, Gazeta Lubuska z 15.09.2005). Za wielkość i urok wieńca oraz „Obrzęd dożynkowy” z rąk Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego otrzymali II nagrodę. Zespół z Kębłowa został wytypowany do występów przed parą prezydencką. Po prezentacji Aleksander Kwaśniewski zamienił z tancerzami kilka słów i wykonano wiele zdjęć pamiątkowych. W tym samym czasie młodsza grupa ZPiT „Kębłowo” występowała na tradycyjnym festynie w zaprzyjaźnionym mieście Lübben w Niemczech.

Rok 2005 to także 30-lecie zespołu. „Za chwilę „Koncert”. Na ten koncert mogą przyjść tylko byli członkowie ZPIT „Kębłowo” oraz zaproszone delegacje z zaprzyjaźnionych zespołów. Dla samych byłych członków zespołu wysłano ponad 250 zaproszeń. Sala wypełniona w 100%. Możemy zaczynać. Tym razem wystąpimy na tle starej chaty wiejskiej, bo tam powstała sztuka ludowa.(...) Jak tradycja nakazuje nasz dwu godzinny koncert godzinny rozpoczęliśmy polonezem w wykonaniu byłych członków ZPiT „Kębłowo” z lat 1975 - 1985. Dzisiaj już ich dzieci są członkami naszego zespołu. (…) Oczywiście koncert musiał się zakończyć piosenkami z Krakowa oraz Krakowiakiem. W finale zobaczyliśmy ponad 120 wykonawców” (Kronika Domu Kultury w Kębłowie, H. Dąbrowski (red.). Jubileusz stał się okazją do podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do powstania zespołu oraz wieloletniej jego działalności. Wspólna zabawa zakończyła jubileuszowy wieczór.

W 2006 roku sezon występów zaczął się już w kwietniu podczas Babimojskich Spotkań Folklorystycznych. W czerwcu została także reaktywowana tradycja koncertu dla rodziców członków zespołu. Koncert pt. „Dla mamy i taty” zawsze wzbudzał wiele emocji zarówno wśród rodziców jak i tancerzy. Na przełomie lipca i sierpnia najstarsza grupa ZPiT „Kębłowo” pojechała z rewizytą do zespołu „Aunis et Saintonge” z Saintes we Francji. Zespół dał w sumie 5 koncertów w Saintes oraz okolicznych miejscowościach. Dzięki uprzejmości gospodarzy członkowie zespołu z Kębłowa mieli także okazję zobaczyć a nawet wykąpać się w Ocenie Atlantyckim w miejscowości Ile d'Oloron. Oczywiście nie zabrakło również francuskiej kuchni oraz kultury. Zwiedzanie plantacji oraz zakładu produkcji koniaku i win było także wspaniałą atrakcją. Wyjazd połączono także z wycieczką do Paryża, gdzie zespół po raz drugi miał okazję wjechać na Wieżę Eiffla, a także oglądać dzieła sztuki Luwru. „Niewielu Kębłowian mogło oglądać najsłynniejszy obraz świata słynną „Mona Lizę” Leonarda da Vinci. Żeby naprawdę zwiedzić to słynne muzeum trzeba w nim spędzić kilka dni. My mieliśmy tylko kilka godzin” (Kronika Domu Kultury w Kębłowie, H. Dąbrowski (red.). W drodze powrotnej zespół spędził kilka godzin w stolicy Unii Europejskiej, Brukseli.

W październiku zespół wystąpił po raz trzeci na poznańskich targach „Polagra – farm” reprezentując powiat i gminę Wolsztyn. Występowały: średnia grupa ZPiT „Kębłowo” przedstawiając obrzęd dożynek wielkopolskich oraz grupa najmłodsza „Małe Kębłowo” w wiązance tańców i przyśpiewek lubuskich. Był to również przejściowy rok dla zespołu i najstarsza grupa po 15 latach ciągłej pracy traci członków, którzy wchodząc w dorosłe życie mają już coraz mniej czasu na zespół. Wielu z nich zaczęło dzielić swój czas pomiędzy pracę i studia, a to okazało się trudne do pogodzenia z cotygodniowymi próbami. Jednocześnie zespół rejestruje rekordowy nabór 70 nowych członków, którzy będą kultywować tradycje starszych kolegów.
Wszystkie wcześniejsze osiągnięcia zespołu nie ostudziły zapału i pomysłowości instruktorów. W styczniu 2007 roku grupa tancerzy wraz z kapelą spędziła tydzień ferii w Poroninie. Młodzież uczyła się w niemal naturalnych warunkach z góralskim zespołem „Regle”, pod okiem miejscowego instruktora tańca i przyśpiewek góralskich. Okazało się, że tańce z tego regionu są trudne i wyczerpujące, a zarazem bardzo widowiskowe. „Młodzież miała okazję dodatkowo zwiedzić okolice i obejrzeć polskie Tatr zimą, a także poznać kulturę południowej Polski w jej naturalnym środowisku i zgłębić tajniki tańca góralskiego. Zdobyli także doświadczenie współpracy z nowym instruktorem” (D. Rogozińska - Rzepa, Poszerzą repertuar, Dzień Wolsztyński z 19.02. 2007.). Udało się tam stworzyć podłoże pod upragnioną wiązankę góralską, jednakże brakowało zespołowi strojów z tego regionu.
W kwietniu postanowiono założyć Stowarzyszenie Przyjaciół Zespołu Pieśni i Tańca „Kębłowo”, które składając się z byłych a także obecnych członków zespołu miało zajmować się pomocą szczególnie finansową zespołowi. Zespół uzyskał także dotację od Fundacji „Amicis” z Wronek na wykonanie i zakup brakujących elementów strojów góralskich. „(…) wolsztyńska publiczność nie będzie miała szybko okazji zobaczyć, czego Kębłowo nauczyło się w Zakopanem, bo bez góralskich ubrań nie da się tańczyć. - Kilka tygodni temu dostaliśmy pieniądze z fundacji z Wronek na nowe stroje dla dziewcząt – wyjaśnia S. Kotlarska. (…) Wkrótce ogłosimy termin walnego zebrania stowarzyszenia, na które juz dziś zapraszam wszystkich miłośników tańca i muzyki” (P. Drozdowski, Ratujmy nasz folklor, Gazeta Lubuska z 3.04.2007.). Dnia 17.09.2007r. stowarzyszenie zostało wpisane do Krajowego Rejestru Sadowego i od tego dnia pomaga w działalności zespołowi.

Dziecięcy Zespół Pieśni i Tańca „Kębłowo” w dniach 4-12 sierpnia brał udział w III Dziecięcych Spotkaniach Folklorystycznych w Żywcu. Podczas wyjazdu oprócz występów zespół przygotowywał specjały kuchni regionalnej, ale także brał udział w różnego rodzaju zabawach zapewnianych przez organizatorów spotkań. Dzieci miały okazję także obejrzeć Wadowice, Kalwarię Zebrzydowską oraz Pieniny. Piękne górskie widoki mogli podziwiać podczas spływu Dunajcem. „Niektórym z naszych członkiń udało się nawet sprawdzić w roli góralskich „oryli”. Podziwialiśmy widoki z Szyndzielni i góry Żar” (Kronika Domu Kultury w Kębłowie, H. Dąbrowski (red.). Na tym festiwalu „Kębłowo” miało okazję tańczyć obok zespołów z Chicago, Bułgarii, Węgier, Żywca oraz Pilska.

W listopadzie 2007 roku w „Kębłowie” pojawiają się w końcu upragnione stroje góralskie. „Kębłowo ma w styczniu zaśpiewać góralskie pastorałki przed własną publicznością na dorocznym przeglądzie kolędniczym” (P. Drozdowski, Ach te cekiny… Cudo!, Dzień Wolsztyński z dnia 13. 11.2007). Już 20 stycznia 2008 roku Zespół Pieśni i Tańca „Kębłowo” oczarował widzów wiązanką pastorałek góralskich. Na scenie stanęła cała 140 osobowa grupa i zaśpiewała kolędy oraz pastorałki w kościele parafialnym w Kębłowie.
W marcu po raz drugi zespół ma okazję przedstawić obrzęd ludowy „Siwków Wielkanocnych” w Zielonej Górze. Pierwowzorem tego obrzędu są obchody zapustowe. W czerwcu Zespół bierze udział w VI Krobiarskich Spotkaniach „Folklor da się lubić”, gdzie prezentuje się młodzieżowa grupa w tańcach z zachodniej wielkopolski i najstarsza grupa w obrzędzie dożynkowym z regionu Szamotuł. Średnia grupa ZPiT „Kębłowo” na zasłużone wakacje pojechała do Łeby, gdzie spędziła 5 dni wypoczywając na plaży i kąpiąc się w Bałtyku.
Ostatnie dni lata, 28 - 31 sierpnia 2008 roku najstarsza grupa spędza za granicami kraju, biorąc udział w Międzynarodowych Spotkaniach Muzyki i Folkloru Zlin 2008 w Czechach. W czasie pobytu biorą udział w barwnym korowodzie ulicami miasta, zakończonym koncertem na rynku głównym. Zespół daje także koncert w parku przy największym w Europie Zoo w Zlinie. „Kębłowo” jest jednym z pięciu zespołów tanecznych, obok dużej ilości orkiestr dętych. Już kilka dni po powrocie bierze udział w VII Międzynarodowych Dniach Muzyki i Folkloru 2008 w Lesznie, na którym wystąpiło 600 wykonawców z 19 zespołów reprezentujących 3 państwa środkowej Europy.
Od początku swego istnienia do chwili obecnej zespół jest ważnym elementem kultury regionalnej. Występy Zespołu Pieśni i Tańca „Kębłowo” przyciągają widzów i budzą duże zainteresowanie. Przez cały okres działalności Zespół Pieśni i Tańca „Kębłowo” dał 550 koncertów, w tym 35 poza granicami. Wpisał się na stałe w program artystyczny Dożynek Powiatowych oraz Gminnych, przeprowadza obrzędy Powitania Wiosny z obrzędem „Marzanny”, obchody „Siwków Wielkanocnych” itp. Kolejnym pokoleniom przybliża tradycje, daje szansę na spotkanie ze sztuką naszych przodków.